Gök-Türk Devleti (Türk Devleti) hakkındaki tarihsel çalışmalar yoğunlaştıkça, bu model devleti farklı yönlerden inceleyen çalışmaların yapılması da mümkün hale gelmektedir. Bu devletin siyasal yapısı ve diğer siyasal varlıklarla ilişkileri her ne kadar çeşitli tarih araştırmalarında ele alınıyor olsa da, özellikle diplomatik yapısı ve işleyişi hakkında detaylı analizlerin yapılması ihtiyacı bulunmaktadır. Bu çalışma, mevcut kaynaklar ışığında Gök-Türk Devleti’nin 552-630 yılları arasındaki genel dış ilişkiler bürokrasisini ve diplomasi yapısını incelemeyi, diplomatik ilişki kurduğu devletlerle elçilik örnekleri üzerinden bu devlet tarafından nasıl bir diplomasi yürütüldüğünü, elçilerin hangi diplomatik işlevleri yerine getirdiğini, Gök-Türklerin diplomatik usulleri ve teknikleri ne kadar takip ettiğini ve nasıl uyguladığını (elçi dokunulmazlığı, önde gelme-protokol uygulamaları, diplomatik dil) ortaya koymayı amaçlamaktadır.
As the historical studies about the Gok-Turk State (Turk State) become more
intense, it is also possible to carry out studies that examine this state model from different
directions. Although the political structure of this state and its the relations with the other
political entities are examined in various historical researches, there is a need for detailed
analysis especially about its diplomatic structure and functioning. This study aims to
examine the general foreign relations bureaucracy, diplomatic structure and ad hoc envoys
of the Gok-Turk State in the first and separation periods (Eastern Gok-Turk State and
Western Gok-Turk State) between 552 and 630. After a brief information about the GokTurk state and specifying its external relations and diplomatic bureaucracy, the State’s
external relations are evaluated in general. Mainly, how diplomacy was carried out by the
Gok-Turk State, how diplomatic functions were carried out by ad hoc envoys and to what
extent the Gok-Turks pursued diplomatic methods and techniques (such as envoy selection,
immunities of envoy, diplomatic protocol, diplomatic language) are revealed through the ad
hoc envoy instances with other states, especially the Chinese states and Byzantium. It is
concluded that the Gok-Turks have a certain degree of diplomatic bureaucratic functioning
with no definite details within the scope of foreign relations and diplomacy, that they have
maintained a diplomatic structure in response to the practices of their respective states and
applied ad hoc envoy mission procedures on the basis of reciprocity.