The use of language, which plays an important role in designing the fiction of literary texts, comes into prominence with its characteristics of the distortion of perception in postmodern fiction. Linguistic indications hold the abstractive function in the presentation of literary texts to spatial fiction and reader's perception in postmodern novel. The abstraction is provided with simulacrum, not referring to a common signifier and intended to be perceived as a reality.The space appearing in the structure which designs the plotline in Siyah Hatıralar Denizi (Black Memorıes Sea) is presented by simulacrumed indications. Simulacrums, product of the postmodern culture and serving for individual world perception, serve for the spatial fiction to be in a structure with ability of being fictionalised perpetually, with indications meeting the signification. When the analysis of a literary text is attempted , undoubtedly the first starting point is the linguistic indications.From the linguistic indications,the effort of analysing a literary text and bringing the images presented by indications into the forefront rather than associations is a method drawing language and literature together as a result of an interdisciplinary study. In this study aiming to identify and analyze how the space in a postmodern novel is created through linguistic elements, the simulacrum stages will be attempted to evaluate by making use of methods and techniques of linguistics, semantics , and semiotics. Examining the use of simulacrumed language will also enable the analysis of the new world perception.
Yazınsal metinlerin kurgusunu şekillendirmede önemli bir işlev üstlenen dil kullanımları, postmodern romanda algı kırıcı özelliğiyle ön plâna çıkar. Dilsel göstergeler, postmodern romanda mekân kurgusu ve okurun algısına sunuluşunda soyutlama işlevini üstlenir. Soyutlama, ortak bir gösterilene işaret etmeyen ve bir gerçeklik olarak algılanmak isteyen simülakrlar ile sağlanır. Siyah Hatıralar Denizi’nde olay örgüsünü şekillendiren bir yapıda karşımıza çıkan mekân, simülakrlaşan göstergeler aracılığı ile sunulur. Postmodern kültürün ürünü olan soyut ve bireysel dünya algısına hizmet eden simülakrlar, gösterileni karşılayan göstergelerle postmodern roman düzleminde mekân kurgusunun tekrar tekrar kurgulanabilir bir yapıda oluşuna hizmet eder. Yazınsal bir metnin çözümlenmesine girişildiğinde çoğunlukla ilk çıkış noktasını dilsel göstergeler oluşturur. Dilsel göstergelerden hareketle yazınsal bir metni çözümleme çabası ve çağrışımlardan ziyade göstergelerin sunduğu görünümlerin ön plâna çıkarılması, disiplinlerarası bir çalışma olarak dil ve edebiyatı ortak paydada buluşturan bir yöntemdir. Postmodern romanda mekânın dilsel ögeler üzerinden nasıl yaratıldığının tespit ve çözümlenmesini amaçlayan bu çalışmada, dilbilim, anlambilim ve göstergebilimin yöntem ve tekniklerinden faydalanılarak simülakrlaşma aşamaları değerlendirilmeye çalışılacaktır. Simülakrlaşan dil kullanımlarının incelenmesi, yeni dünya algısının çözümlenmesine de olanak sunacaktır.