Bu makale, Türkiye’de kent güvenliği, önleyici polislik ve uyuşturucu ile mücadele politikalarının kesişimini, özellikle de sentetik maddelerin giderek büyüyen tehdidini merkeze alarak incelemektedir. Çalışmada hızlı kentleşme, sosyo-ekonomik eşitsizlikler ve göç akımlarının büyükşehirlerde uyuşturucu bağlantılı suçların dinamiklerini nasıl şekillendirdiği değerlendirilmiştir. Sosyal düzensizlik, gerilim kuramı ve toplum destekli polislik gibi kriminolojik yaklaşımlara dayanılarak Türk deneyimi küresel kent suçları tartışmaları içine yerleştirilmiştir. Yöntemsel olarak, araştırma politika raporları, istatistiksel veriler ve karşılaştırmalı analizlerden yararlanarak Narkotim devriyeleri, okul temelli güvenlik projeleri, aile odaklı girişimler ve UYUMA gibi teknoloji temelli uygulamaları incelemiştir. Bulgular, önleyici polislik stratejilerinin reaktif müdahalelerden proaktif toplum katılımına yöneldiğini; kolluğun eğitim, sağlık ve sosyal destek sistemleriyle bütünleşerek uygulandığını göstermiştir. Özellikle sentetik uyuşturucu kullanımındaki ve yakalamalarındaki dramatik artış, uyumlu, çok paydaşlı ve teknoloji odaklı yaklaşımların aciliyetini ortaya koymuştur. Genel olarak çalışma, Türkiye’nin önleyici polislik çerçevesinin hem ulusal güvenliği hem de kentsel dayanıklılığı güçlendiren kapsayıcı ve sürdürülebilir uyuşturucu kontrol stratejilerinin geliştirilmesi açısından önemli bir örnek sunduğu sonucuna ulaşmıştır.