Modern insanın belki de hiç sorgulamadan ön kabul olarak benimsediği bir olgu olan iletişimin ortadan kalkması insana özgü en temel niteliklerden birisinin yitimidir. Bu modern insanın kelimenin tam anlamıyla yaşadığı bir gerçeklik olmasa da simgesel boyutta insani vasıfların somut hali olan sosyalliğin, toplum içinde yaşama niteliğinin ve toplu varoluş biçiminin anlamının yok olmasıdır. Ferit Edgü’nün “Garip Aile” adlı küçürek öyküsü, modern insanın bir arada yaşamasına rağmen, diğer insanlarla kendisi arasında oluşan iletişimsizlik sorununu simgesel boyutta işler ve bu yüzden tıkanan iletişimin insanlar arasında ilkel bir birliktelik olgusuna dönüşmesini anlatır.
The loss of communication, which modern man takes for granted, is the loss of one of the most basic human properties. Although this is not a literal case modern man experiences, such a possibility might mean the loss of socialisation, the ability to live in a community and co-existence forms in a symbolic level. The short-short story titled “Strange Family” by Ferit Edgü deals with man’s problem of communication with others in a symbolic way and focuses on how, for this reason, this lack of communication turns into primitive co-existence