Romanın en genel misyonu insan ilişkilerini anlatmasıdır. Tarihi roman, konusunu tarihin belirli bir döneminden alan, kişilerini tarihte yaşamış kahramanlarla, onların etrafında bulunan gerçek veya hayali kişilerden seçen, reel ile kurmacının iç içe geçtiği bir edebi türdür. Tarihi roman, tarihi bir çerçevenin içerisinde kaleme alınsa da, metnin derin tabakaları, insanın evrensel gerçeklikleri ile örülür. Osmancık, konusunu Osmanlı Devleti’nin kuruluş yıllarından alan, görünürdeki yoğun tarihi dokusunun altında Osmancık’ın ruhsal değişim ve dönüşüm sürecini, izlenimci bir şekilde anlatan tarihi bir karakter romanıdır. Eser,“üçgen arzu” modeli ile açıklanabilecek olan söz konusu bu değişim neticesinde,Osmancık’ın önderliğinde koca bir ulusun değişen kaderini öyküler. Bu çalışmada, Osmancık romanının yapı unsurlarına değinilmekle birlikte, romanda karakter gelişimi, özellikle de başkişinin geçirdiği değişim üzerinde durulacak ve eserin sembolik düzlemi yorumlanacaktır.
The grand mission of a novel is to explain the relationship among people. The historical novel is a literary type that takes its plot from a certain time in history, chooses real heroic people who lived in history, or real / imaginary characters around them, and intertwines reality and fiction. Although a historical novel is written in the framework of history, its deep layers are twined with universal human realities.Taking its theme from the foundation years of Ottoman Empire, Osmancık is a historical novel that describes Osmancık’s spiritual change and transformation process in an impressionistic style. The novel narratesthe changing destiny of a nation underOsmancık’s leadership. This change is explained with the model of ‘triangular desire’. In this study, in addition to the analysis of structural elements of the novel Osmancık, the changes in the characters of the personae, particularly the protagonist, are focused upon and the symbolical dimension of the novel is interpreted.