Giresun'da bulunan zengin bakır madenleri, 19. ve 20. yüzyılda yabancı uyruklu
kişi ya da Osmanlı Devleti vatandaşı gayrimüslimlere, işletilmesi için imtiyaz olarak
verilmiştir. Madenlerden çıkarılan bakır cevheri "kalhane" denilen tesislerde işlenerek
külçe haline getirilmiş ve çevre illerle birlikte yurt dışına gönderilmiştir. Bölgedeki
hammadde zenginliği, bakırcılık sanatının gelişmesine zemin hazırlamış, bu bağlamda
çok sayıda usta, mesleğe yönelmiştir. İl merkezindeki Kazancılar Çarşısı'nda kümelenen
bakırcı esnafı, bilindik ürünlerin dışında Giresun İbriği, Giresun Tavası, Fındık Mangalı
gibi sanat değeri taşıyan kap-kacaklar üreterek meslekte fark yaratmıştır. Günümüzde
bakıra olan talebin azalmasıyla, bu sanat dalı yok olmaya yüz tutmuş; sayısı onlarca
olan esnaftan sadece bir tanesi kalmıştır. Bu araştırma, Giresun'da bakır madenleri,
bakırcılık, bakırcı esnafı ve Giresun İbriği'nin yapım aşamaları gibi konuları
içermektedir.
EN Özet
In this study, subjects as Copper mines in Giresun, coppersmith and copper
tradesmen and the process of Giresun ewer have been included. According to the
archive records; it has been understood that there were rich copper mines and they
were operated by foreigners. The copper jewels have been marketed to inner and
foreign market after being processed in the establishements called "kalhane". Rich
stocks made it possible to have a developed copper art in Giresun. In the street known
as Kazancılar Street, there were many copper artisans. There were many ewers and
frying pans in Giresun style. There is only one artisan left dealing with this art. The
copper art are on the verge of disappearing.