Teknolojik ilerlemenin ve yeniliğin işsizliğe yol açacağı beklentisi Klasik İktisadi Okula kadar uzanmaktadır. Bununla birlikte Klasik İktisat Okulu temsilcileri teknolojik işsizliğin uzun süreli olamayacağını ve telafi edici mekanizmalar yoluyla iş kaybının dengeleneceğini de vurgulamışlardır. Çalışmada teknolojik ilerlemenin istihdam üzerine etkileri Türkiye ekonomisi için 1990-2018 yılları için analiz edilmekte ve bu gelişmelerin işgücü tasarruf ederek işsizliği mi artıracağı yoksa telafi mekanizmasının devreye girerek işsizliği azaltacağı mı Quantile Regresyon yöntemleriyle tespit edilmeye çalışılmıştır. İşsizlik oranı bağımlı değişken olarak alınmış, AR-GE harcamaları ve ekonomik büyüme bağımlı değişken olarak alınmıştır. İşsizlik ve AR-GE harcamaları arasında negatif yönlü bir gelişme bulunmuştur. AR-GE harcamalarındaki %1’lik bir artışın, işsizliği %5,73 oranında azalttığı görülmüştür. Buna karşın, ekonomik büyüme ile işsizlik arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır ve istihdam yaratmayan büyümeye işaret edebilir. Bu duruma neden olanın ekonomik büyümeyle birlikte işgücü tasarruf eden üretim yöntemlerinin kullanılması olduğu düşünülmektedir. Dolayısıyla Türkiye ekonomisinde, AR-GE harcamaları beklenildiği gibi işsizliği azaltırken, ekonomik büyümenin işsizlik üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığı görülmektedir.
It can be seen since the Industrial Revolution that the advancing technology has caused big changes in the society and economics. Following the Industrial Revolution, it is always debated among scholars whether the mechanization in production increases the unemployment or not which is a socio-economic problem. Today robots, artificial intelligence show themselves in the society more and unemployment increases in the worldwide deepen these debates. Classical Economics School representatives emphasized that the technological unemployment would not be long-termed and job losses would be balanced by compensatory mechanisms. In most of the studies, the effects of technological progress and innovation on employment is found to be negative but in the long-term because of the increasing quality of the goods and services and decreasing costs their effects turn to be positive. In this study, the effects of technological progress on the employment for Turkey during the period 1990-2018 is analyzed using Quantile Regression method and it is tried to be determined whether it will increase the unemployment rate through labour saving or decrease the unemployment through compensatory mechanisms. Unemployment rate is taken as a dependent variable and change in the Research-Development expenditures and economic growth are taken as independent variables. There is found to be a negative relationship between unemployment and Research-Development expenditures. 1% increase in the Research and Development expenditures decrease the unemployment rate by 5.73%. However, there is no significant relationship between economic growth and unemployment and may point out a jobless growth case. This may be because of the economic growth with labour saving production methods. Consequently, in the Turkish economy, Research and Development expenditures as expected increases labour productivity but the unemployment problem following labour production methods would be balanced by structural measures.