Bu makalede, Rus dilinde alan teorisi açısından canlılık-cansızlık fonksiyonel-semantik alanı çalışmasının felsefi ve metodolojik gerekçeleri ele alınmaktadır. Çağdaş rus dilinde canlılık-cansızlık fonksiyonel-semantik alanı yeterince çalışılmamaktadır. Konunun çalışılmasında kaçınılmaz olarak metodolojik bir takım sorunlar ortaya çıkmaktadır. Canlılık-cansızlık fonksiyonel-semantik alanını incelemek için en önemli metodolojik problemler: 1) dile fonksiyonel yaklaşımı problemi, 2) dil materyallerini sistemsel tanımlama problemi olarak ortaya çıkmaktadır. Bu bakış açısından bakıldığında, biz canlılık-cansızlık fonksiyonel-semantik alanının, farklı dil seviyeleri birimleriyle oluşturulan karmaşık çok düzeyli bir sistem olduğunu ileri sürmekteyiz. Ayrıca, sistemin genel teorisinin en önemli fikirlerden biri sistem ve çevresi (yani, ilgili sistem ortamı) etkileşimi konumudur. Merkezinde her zaman morfoloji kategorisi yer alan fonksiyonel-semantik alan incelemesinde, sistem ve çevresi metodolojik ayrımını kullanmak gerekir.
This article discusses the philosophical and methodological bases of the study of functional-semantic field of animateness-inanimateness, in terms of field theory in the Russian language. Category of animateness-inanimateness poorly understood in the modern Russian linguistics. In the study of the subject inevitably raises a number of methodological problems. To investigate the functional-semantic field of animateness-inanimateness, the most important methodological problems are: 1) the problem of the functional approach to language and 2) the problem of the system description language material. From the point of view of this, we argue that the functional-semantic field of animateness-inanimateness - is a complex multi-level system, formed by units of different language levels. Also, one of the most important ideas of the general theory of systems is the position of the interaction of the system and the environment (i.e., the relevant system environment). In the analysis of functional-semantic field in the center of which is always in a morphological category, you must rely on the methodological distinction between system and environment.